Praktycznie o fotografii koni: Jak wykonać dobry, klasyczny portret?

Klasyczny portret jest jak zdjęcie do CV – przyciąga oko, ale nie razi sztucznością czy przerysowaniem. I taki moim zdaniem powinien być również dobry, klasyczny portret konia. Jak taki wykonać, jakich błędów unikać podpowiadam w kolejnej części mojego Praktycznego Poradnika Fotografii Koni. Uwaga! W tej części celowo pomijam temat ustawień, które szerzej omówię w odcinku poświęconym portretowi na ciemnym tle.

Po co koniowi portret?

Motywacji dla wykonania portretów jest wiele. Końska głowa, a szczególnie oczy, to coś co często przyciąga nasz wzrok najbardziej. Dobrze wykonany portret będzie nie tylko świetną pamiątką, ale też wizytówką. Nie bez powodu tego typu zdjęcia bardzo często wybierane są na okładki czasopism czy katalogów oraz jako główne do ogłoszeń.

Podstawowe błędy

Planując wykonanie klasycznego portretu musimy pamiętać, że nawet najpiękniejszego konia możemy skrzywdzić niepoprawnie wykonanym zdjęciem, poniżej wymieniam najczęstsze błędy z jakimi można się spotkać przeglądając zdjęcia. Celowo pomijam błędy techniczne (nieostrość, niedoświetlenie/prześwietlenie itp.) i skupiam się na wyglądzie konia.

Niewłaściwie dobrany sprzęt/ źle dopasowany sprzęt

Przy klasycznych portretach powinniśmy wybierać sprzęt adekwatny do typu fotografowanego konia. I tak konia arabskiego sfotografujemy np. w prezenterce bądź „luzem”, pełnej krwi angielskiej – w kantarze skórzanym, a sportowego w klasycznym ogłowiu z nachrapnikiem angielskim lub szwedzkim. Druga sprawa to odpowiednie dopasowanie sprzętu. Jego dopasowanie stanowi o komforcie konia i bezpieczeństwie w trakcie sesji. Jest też warunkiem koniecznym do zachowania estetycznego wyglądu portretu.

Zbyt luźne paski policzkowe, a w efekcie wiszące luźno wędzidło nie tylko wygląda nieestetycznie, ale może powodować dyskomfort dla konia
Nieładnie wyglądają również odstające paski, jak tutaj skośnik

Niedostateczna pielęgnacja/słaba kondycja konia

Koń w słabej kondycji, z dłuższym, matowym włosem będzie zawsze wyglądał gorzej niż ten zadbany, o zdrowym wyglądzie. Jeśli możemy poczekać na poprawę kondycji – poczekajmy!
Drugą kwestią jest czystość konia na sesji. Koń musi być wyczyszczony (najlepiej wykąpany), mieć wyczesaną grzywę (jeśli jest koniem w typie wierzchowym ładnie wygląda podcięta/przerwana grzywa lub koreczki). Możemy podkreślić wygląd chrap oliwką, ale nie przesadźmy!

Zła perspektywa

Częstym błędem jest wykonywanie portretów ze zbyt bliskiej odległości. Co to powoduje? Zaburzenie perspektywy i pozorne powiększenie głowy i np, drastyczne skrócenie szyi.

To zdjęcie zrobiono ze zbyt małej odległości. Zwróccie uwagę, że szyja jest tutaj praktycznie niewidoczna, a głowa wydaje się bardzo duża

Niepoprawny kadr, źle dobrane miejsce do wykonania zdjęć

Z kadrem i kompozycją warto kombinować, ale nie wtedy gdy mamy konkretne zadanie takie jak tutaj. Pamiętajcie aby zostawić koniowi miejsce „na oddech”, unikajcie ciasnych kadrów, kadrowania np. tuż za uszami.
Kolejną ważną kwestią jest wybór miejsca do fotografowania – szukajmy ładnego tła, które będzie dobrze komponowało się z maścią konia. Bardzo dobre jest albo jednolite (ściana, ciemny korytarz stajni, tło fotograficzne), albo naturalne tło z roślin (drzewa, krzewy).

Niekorzystna mina

Zmrużone oczy, położone uszy, zęby na wierzchu. Jest tylko jedno miejsce dla takich zdjęć – kosz ;)

Na tym zdjęciu aż roi się od błędów. Podobnie jak to wyżej zrobiono je ze zbyt małej odległości. Szyja jest niewidoczna – głowa wygląda jakby wyrastała z kłębu. Do tego poziomy kadr i takie uchwycenie kłody powoduje, że wydaje się ona znacznie dłuższa niż w rzeczywistości. Wisienką na torcie jest zbyt ciasny kadr (zbyt mało przestrzeni nad uszami i pod głową) oraz niezadowolona, znudzona mina ;)

Jak wykonać dobry portret?

Najlepiej tak, aby konia pokazać jak najkorzystniej, eksponując jego zalety, a nie wady. Zanim zaczniemy fotografować, odłóżmy na chwilę aparat i przyjrzyjmy się koniowi. Czy jego głowa jest duża? A może garbonosa? A może lepiej wygląda lekko z boku? A może ma piękną szyję, którą warto wyeksponować?

Ta sama klacz, sfotografowana poprawnie

Ważne jest również aby pokazać specyfikę rasy. Jeśli fotografujemy konia czystej krwi arabskiej, musi na naszym portrecie typowo, z wyraźnie zaznaczonymi cechami rasowymi (odpowiedni profil, wydatne chrapy, małe zgrabne uszy, łabędzia szyja).

Do wykonania zdjęć portretowych, poza prezenterem potrzebna będzie druga osoba, która swoją aktywnością zainteresuje konia i pomoże w uzyskaniu odpowiedniej „miny” ;)

Moja rada: Oglądajcie jak najwięcej dobrych zdjęć, także tych starszych (np. Zofii Raczkowskiej), przeglądajcie katalogi ogierów oferowanych do krycia. Im bardziej będziecie „opatrzeni” z dobrymi zdjęciami tym łatwiej będzie Wam instynktownie wykonać dobry portret.

Portret konia arabskiego, który dobrze pokazuje cechy charakterystyczne dla tej rasy
Na zdjęciu og. Kurier

Za udostępnienie konia do zdjęć obrazujących błędy portretu dziękuje Weronice Minkiewicz oraz właścicielom ośrodka KJ Sielanka Warka

Ta strona używa ciasteczek. Więcej ...